kiedy się dużo płacze to oczy zmieniają kolor.
dziewczynka-cud. lat 3. nazywana przez ulubioną ciocię - ideałem, grecką rzeźbą. odkąd pamiętam, szeroko wychwalana, otoczona stadem ludzi. wiecznie nieszczęśliwa - tak mówili o niej rodzice. właściwie to często płakała, bo często spadała z roweru, potykała się skacząc przez skakankę i tańcząc na dziedzińcu przed pałacem. ale lubiła płakać, bo wtedy przychodziła babcia. nie mówiła jej, że jest cudowna, idealna, perfekcyjna w każdym calu. po prostu była. pamiętam szarą sukienkę, i jeszcze taką w kwiatki.
urosła.
sukienki przestały pasować, nadal traktowana jak dziecko cud, chodź w to nie wierzyła, chciała by inni wierzyli.Grecka rzeźba, smukła, wysoka, tzw. boska proporcja. i co z tego? to tylko słowa, liczby.. nadczłowiek, wyjątkowa, śliczna. nie.
częste zmiany środowiska utwierdziły ją w przekonaniu, że nie jest normalna. że ma dziwne potrzeby. że wszystko czego jej trzeba to porządne głośniki, jakaś muzyka.
a kiedy już zaczęła marzyć o chłopcach, narysowała swój ideał. miał krótkie włosy, białą koszulkę, czarne dżinsy i trampki wymienne na glany. nosił nieśmiertelnik i generalnie z charakteru był nieśmiały, ale chciał walczyć o wyższe cele. nie był ani taki jak Sid, ani jak młody Eddie, Chris Cornell czy Slash. tylko, że generalnie istniał na papierze.
nie lubiła siebie. za wszystko, za to kim się stała, bo faktycznie nie była sobą. sobą zaczęła być gdy opuściła mury najbardziej chorej placówki szkolnej o jakiej słyszała, gdy wypuściła się na truskawkowe pola. hasanie jest fajne.
100 tysięcy jednakowych miast. swoją drogą był taki okres, że przestałam w Ciebie wierzyć.
--- baj de łej---
irytuje mnie brak jakiegokolwiek poczucia godności, to że w sztuce szeroko uznanej za ambitną nie potrafi się tej ambicji dostrzec, to że wszystko łączy się z seksem i to że każda najmniejsza nawet próba wykazania swoich umiejętności kończy się wykpieniem przez tzw. środowisko. nienadajesie. nie nadaję się. i bardzo chcę przyszły tydzień.
